Kutular

–Sence en çok neye ihtiyacımız var?
–Anlaşılmaya…
–Bunun için mi durmadan konuşuyoruz?
–En iyi yolu susmak bence.

Yalnız ruhlar… Kırgın kalpler… Umudu can çekişenler… Yaşama tutunmaya çalışanlar…

Bir ev partisi akşamında bir araya gelirler. Etraf açılmamış onlarca kutu ile doludur. Her biri açmaya korktuğumuz sırlar gibidir. Odamızı, evimizi ve içimizi kaplayan kapalı kutular. Nereye gidersek gidelim yanımızda taşıdığımız, taşımak zorunda olduğumuz kutulardır bunlar. Bir insanı tanırken kutularını da açmaya cesaretimiz var mıdır peki?

Ali, Eylül ve Nice'nin gece boyu süren paylaşımları, en gizli sırları zaman zaman komik zaman zaman trajik bir şekilde ortaya koyuyor. Kutular oyunu yalnızlığımızı kiminle paylaştığımızı sorarken, "asla yan yana gelemeyiz, farklı dünyaların insanlarıyız" dediğimiz kişilerle kurabileceğimiz o öngörülemez bağın peşine düşüyor.